Studie 'vacuum'

Uit een luchtdichte constructie wordt de lucht verwijderd, de druk wordt zeer laag gehouden het gaat om de visuele effecten die ontstaan met de uiteenlopende materialen waarmee hier gewerkt wordt.

Kostuum combinatie

Op deze foto's ziet u de combinatie van een kostuum van Han Koster, de wit/rood geknoopte overgooier een zwarte catsuit, masker en lichtjes. Eénmaal toegepast als bezoeker bij een feest op het Nieuwe Instituut te Rotterdam.

Cocon variaties

Fotosessie aan het strand, in het water. Zeedieren.

Thema cocons

Veel varianten van performances met cocons zijn in de loop der jaren door mij ontwikkeld. Er worden veel verschillende materialen voor gebruikt. De dansers in de cocon hebben per onderscheidende performance een afwijkende rol. De individualiteit van de danser verdwijnt als die is opgenomen in het omhullende membraan. Over het algemeen worden elastische stoffen gebruikt om de cocons van te maken. Maar ook andere materialen worden gebruikt.

Cocon transformatie
De coconfase is een metafoor voor de transitie periode die een organisme doormaakt om een kwalitatieve sprong te maken in zijn bestaan. Van larve naar volwassen entiteit. De volwassenheid heeft vele uitdagingen maar brengt ook gevaren met zich mee. Er is concurrentie met de entiteiten die de coconfase al achter de rug hebben. Onwennigheid in die nieuwe levensfase, na de hergeboorte uit de cocon. In deze performance zitten er twee dansers in één cocon, zij leveren strijd wie het eerst zich uit de cocon kan wurmen. Of de één durft de hergeboorte niet aan, de weg naar het onbekende. Maar ook de twijfel tussen in de veilige comfortabele cocon blijven en de nieuwe wereld ontdekken. De kostuums voor twee dansers in de cocon zijn dunne zwart transparante nylon pakken die hen van tot teen als een tweede huid omsluiten. De stof is glad glanzend nylon met lycra dat rimpelloos meebeweegt met de bewegingen van de dansers. Die twee dansers zullen de performance starten tezamen in één strakke cocon van hetzelfde gladde materiaal. De danser buiten de cocon heeft een afwijkend pak hij representeert een entiteit die de coconfase al achter de rug heeft.

Een variatie hierop is de performance van dansers in een witte opaque cocon op een klein podium met ingebouwde lichteffecten en begeleiding met electronische muziek of abstract vioolspel. Deze performance is in verschillende situaties uitgevoerd. Met één, twee en driedansers in één cocon. Bovendien is deze performance in 2017 uitgevoerd, op aanvraag van een beeldhouwster,  in een cocon van latex. Aldus een langzaam bewegend beeld weergevend..

Een performance met cocons is in heel veel verschillende situaties mogelijk. Het benodigde speloppervlak is klein. Wij hebben het toegepast op toneel, festivals, recepties, openingen, scholen, op toneel in een museum en op straat.

Cocon dans Cocon meditatie Voorstelling op een basisschool Bewegend cocoon beeld in de receptie	De verleiding van goud, vacuum performance Opening tentoonstelling Lichtwende voorstelling Hergeboorte

 

Het masker van 'vrouwelijkheid'

Over Mysogynie en misandrie

Performance van John Giskes en violiste Martine von Gleich
Duur: 15 minuten
Speelplek: + of > 5m2


Tussen mannelijkheid en vrouwelijkheid

Er is een kloof tussen de mannen- en vrouwenrollen in onze maatschappij. Wanneer ik spreek van ‘onze’ maatschappij dan bedoel ik de westerse maatschappij met haar regels en conventies. Er wordt vaak gesproken over de onderwaardering van de vrouw. Daarbij wordt er meestal aan voorbijgegaan dat de waardering van de vrouwenrol en die van de mannenrol aan elkaar gekoppeld zijn. Er is dus niet alleen sprake van een beperking van de vrouw in deze maar zeker in een, meestal onbesproken, beperking van de man. Vrouwen hebben zich los kunnen maken van de beknelling die het aanrecht tot haar ‘recht’ maakte. De dualiteit die er voor die tijd was, lag besloten in de verzorgende taak en de rol als ‘verleidster’, ‘prostitué’, als bezit van haar man. Die rollen van de vrouw zijn de laatste 40 jaar sterk veranderd, de druk om de ene of de andere rol op zich te nemen is veel lager geworden. Niemand scheldt meer een vrouw uit als zij in het openbaar een spijkerbroek draagt. Het mannelijke, ‘stoer’ zijn is voor een vrouw geen schande meer. Voor de man is het echter een gebod, die moet ‘mannelijk’ en ‘stoer’ zijn, hij moet het ‘vrouwelijke’ aan zich voorbij laten gaan. Want het is een schande als een man zich van iets bedient dat als vrouwelijk gezien wordt. Echte mannen doen zoiets niet. Een vrouw met een colbertje wordt niet direct als lesbisch aangemerkt, een man in een rok wordt wel heel vaak wel als ‘homo’ betiteld. Hieruit mag afgeleid worden dat de emancipatie van vrouwen en mannen nog niet compleet is. Het ‘vrouwelijke’ is het alleenrecht van de vrouw, voor de man wordt het als minderwaardig gezien. De tegenpolen misogynie en misandrie zijn aan elkaar gekoppeld, de één kan niet zonder het andere. Iedereen heeft er dus baat bij als de man vrijer wordt in zijn uitingen. Op dat terrein van de sociale scheidslijn tussen de geslachten maak ik mijn performances. Performances die uitgaan van het ‘onbewuste’, die laag van het bewustzijn die gespeend is van rede of sociale conventies. In een staat van ‘meditatief’ zijn, worden de performances uitgevoerd, geen moeite wordt gedaan om speciaal mannelijke of vrouwelijke statements te maken. Namelijk: als een kind, die alles om zich heen kan gebruiken om mee te spelen en te onderzoeken. Uit die zoektochten ontstaan performances. Het resultaat van die zoektochten is de samenstelling van een voorstelling, waarbij de oorspronkelijke onbevangenheid zoveel mogelijk bewaard blijft.

Crossing Borders

Een performance van John Giskes die hij onder de naam van het Japanse begrip Konpaku uitbrengt. Konpaku betekent ‘ziel’ en ‘ziel’, enerzijds de ziel van het levende wezen zoals wij in het westen dat kennen en anderzijds de ziel van het leven zelf. Een ziel die in elk leven zit, los van de individualiteit. In deze performance speelt hij met het mannelijke en het vrouwelijke. Het is goed om jezelf te zijn, je op elk terrein te ontplooien zoals je dat zelf wil. Deze performance wordt samen gedaan met Martine von Gleich. Martine is een klassiek geschoold violiste. In haar samenwerking met John Giskes gebruikt zij haar viool om er onvoorspelbare klanken aan te ontlokken. Van verleidelijk en aaibaar tot ruige diepe en soms ook snerpende klanken. Deze muziek is geen begeleiding in de zin van aanvulling op de performance, deze klanken van Martine vormen een ondeelbaar onderdeel van de performance.

Het masker van ‘vrouwelijkheid’

In deze performance speelt de performer met vrouwelijke beelden die zich in onze maatschappij voordoen. Vrouwelijkheidsvormen die aangeleerd zijn, slechts gebaseerd op een opvatting. In een training die ik gegeven heb, is aan de deelnemers gevraagd om bij een aantal woorden begrippen aan te geven of zij ‘het’ mannelijk of vrouwelijk vonden. Voorbeelden van die keuzelijst:

materiaal/begrip	mannelijk	vrouwelijk
hout
fluweel
blauw
staal
vuur
glad
hard
gevoelig

 De schoen met hoge hak werd voor het eerst gedragen door de Franse koning uit de 18^e eeuw. Inmiddels is dat kledingstuk alleen nog maar in gebruik door vrouwen. Sommige vrouwen voelen zich meer vrouw als zij hakken dragen. Toen vrouwenkousen nog gebreid werden op vlakbreimachines moest de kous nog aaneen genaaid worden alvorens die klaar was. Die naad liep aan de achterkant van de kous, die naad werd een secundair geslachtskenmerk. De kousbroeken die vrouwen nu dragen worden rondgebreid er zit dus geen naad op het beengedeelte. Soms wordt zo’n naad achteraf aangebracht bij ‘fashion’ panty’s.

De performance van Konpaku neemt het vrouwenmasker letterlijk. Hierin wordt geen poging gedaan om de vrouw zoveel mogelijk te benaderen in haar verschijning. Integendeel: het kostuum symboliseert de beperking die het vrouwenmasker in wezen is. De onbeholpen pogingen van de performer om elegant te bewegen op hoge hakken is daar een exponent van.

Violiste, Martine von Gleich

Costumes with recycled vintage nylons

Linker en rechts theater kostuums gemaakt van hedendaagse panty's, vintage nylons en condooms. Voor de act 'bubble' dancer. Later zag ik bijna hetzelfde idee van een andere ontwerper op het web. Los van elkaar kwamen we op hetzelfde idee, vreemd en interessant. Onder een schortje op een transparant t-shirt met latex applicatie.

 

Links het model draagt een rok van vintage nylons over een transparant t-shirt met latex applicatie en een patchwork legging van hetzelfde materiaal als het t-shirt. Rechts het model heeft een catsuit onder de rok van vintage nylons, haar rok is ook gemaakt van vintage nylons. Vingerloze handschoenen aan de onderarm en de handen. Hieronder draagt het model ook een overgooierjurk en rok gemaakt van vintage nylons. Daaronder draagt ze een capri catsuit.

Links een kostuum volledig gemaakt van hedendaagse panty en vintage nylons, ik heb dit nooit geproduceerd voor een klant, het was maar een experiment. Rechts ook een kostuum gemaakt op hedendaagse panty (tyed en geverfd rood) en een rok van vintage nylons. Na al deze uitleg kun je raden waar de kostuums van gemaakt zijn in de andere foto's.

l

Lange gothic rok

Lange rok met veel zakken en twee erg lange 2-weg ritsen. Ik draag de rok met dubbele panty en een transparant shirt met een masker op de linkerfoto. De schoenen hebben hakken van 7 cm. Op de juiste foto draag ik een katoenen T-shirt over de transparante en ik heb het masker toen niet uitgetrokken. Leuk om te dragen, zelfs zonder de benen te tonen :-)

No clothes no fashion